Kurtarma ve reflog

Git nadiren bir şey kaybeder. Zor olan, onu yeniden bulmaktır.

Reflog

HEAD'in — ve her dalın — her hareketi, buna neyin yol açtığıyla birlikte: checkout, reset, rebase, amend, zorlanmış bir fetch. Geçmişteki herhangi bir kayıttan onu checkout edebilir, oradan dal açabilir ya da oraya hard reset yapabilirsiniz.

Bu, "az önce yanlış dalı resetledim" düğmesidir.

WIP anlık görüntüleri

Commit'lenmemiş çalışma, reflog'un kurtaramadığı tek şeydir; bu yüzden Gitcito onun anlık görüntüsünü alır: çalışma dizininin tamamı — değiştirilmiş, hazırlanmış ve izlenmeyen dosyalar — kullanılıp atılan bir indeks üzerinden commit'lenir ve refs/gitcito/wip altına sabitlenir. Ne gerçek indeksinize ne de stash listenize dokunulur.

Üç şey bir tane alır:

Asıl önemli olan korumadır: çalışmanın genelde sonsuza dek kaybolduğu an, istemediğiniz bir atmanın hemen ardındaki saniyedir. Koruma açıkken o durum bir anlık görüntüdür — listeyi açın, geri yükle'ye tıklayın, rahat bir nefes alın.

Bir anlık görüntüyü seçerek yakaladığı dosyaları görün, herhangi bir dosyanın değişikliğini önizleyin ve tek bir dosyayı ya da dizinin tamamını geri yükleyin. Geri yükleme, dosyaları anlık görüntüden mevcut kopyaların üzerine kopyalar — önce bir koruma anlık görüntüsü alınır, dolayısıyla geri yüklemenin kendisi de geri alınabilir.

Bilmeye değer sınırlar. Yeni bir şey bulamayan bir zamanlayıcı ya da koruma tetiklemesi hiçbir şey kaydetmez. Geri yükleme dosyaların üzerine yazar ve onları yeniden oluşturur, ama anlık görüntüden sonra oluşturduğunuz bir dosyayı asla silmez. Yoksayılan dosyalar yakalanmaz. Anlık görüntüler yerel gizli ref'lerdir: asla push'lanmaz, git gc'den etkilenmez, en yeni 50 tanesi saklanır.

Rehberli bisect

Commit'leri iyi ve kötü olarak işaretleyin, aralığın daraldığını izleyin, ilk kötü commit'te karar kılın. Gitcito kaç adım kaldığını takip eder; böylece cevaptan iki soru mu yoksa on soru mu uzakta olduğunuzu bilirsiniz.

Kararı bir komut versin

Aralık bir kez tohumlandıktan sonra Kararı bir komut versin, aramanın tamamını git bisect run komutuna devreder. Git her adayı checkout eder, komutunuzu çalıştırır ve çıkış kodunu okur:

Bir test paketi zaten bu dili konuşur; npm test genelde bu yüzden tek başına cevabın tamamıdır. Gitcito bu projenin kendi betiklerini tek tıkla doldurulacak biçimde sunar, çalışırken çıktıyı akıtır ve siz tek bir soruya cevap vermeden ilk kötü commit'te karar kılar.

Nelere dikkat etmeli. Komut, git'in test ettiği her commit'te çalışır; yani dağıtım yapan, yayımlayan ya da deponun dışına yazan bir komut bunu birkaç kez tekrarlar. Komutu yalnızca okuyup rapor eden bir şeye sınırlayın. Durdur çalışmayı sonlandırır ama oturumu açık bırakır; böylece elle işaretlemeye devam edebilirsiniz. İptal ise bisect'i tamamen bitirir.

Alakasız bir sebeple başarısız olan bir komut — diyelim ki geçmişin o noktasında eksik olan bir bağımlılık — iyi bir commit'i kötü olarak işaretler ve aramayı yanlış yere yönlendirir. Bir sarmalayıcı betikten 125 ile çıkmak, git'in bu durumdan kaçış yoludur.

Geride kalan bir kilit dosyası

Git, yazacağı şeyin yanına bir .lock dosyası koyar ve yazma tamamlanınca onu kaldırır. Onu tutarken ölen bir süreç — çöken bir düzenleyici, git commit sırasında kapatılan bir uçbirim, uzak referansları budarken öldürülen bir fetch — kilidi geride bırakır ve o andan sonra her yazma aynı satırla başarısız olur:

error: could not delete references: cannot lock ref 'refs/remotes/origin/x':
Unable to create '…/refs/remotes/origin/x.lock': File exists.

Depo bozulmuş değil. Yolda duran yalnızca bir dosya var.

Gitcito önce birkaç kez yeniden dener, çünkü çalışan bir git'in tuttuğu kilit genelde milisaniyeler içinde serbest kalır. Kalmazsa hata, bir metin duvarı yerine bir pencere açar: diskte duran her kilit, her birinin yaşı ve onları kaldırıp başarısız olan işlemi yeniden çalıştıran tek bir düğme.

Bütün mesele yaş. 30 saniyeden genç bir kilidin hâlâ çalışan bir git'e ait olduğu varsayılır ve Gitcito onu silmeyi reddeder; bunun yerine bekleyip yeniden denemeyi önerir. Daha eskiler, en eskiden başlayarak kaldırılmak üzere sunulur ve pencere kabul etmeden önce neye bakman gerektiğini açıkça söyler: şu anda bu depoda çalışan bir düzenleyici, uçbirim ya da başka bir Git istemcisi olmadığından emin ol. Canlı bir yazmanın altından kilidi çekmek, bir dizini yırtmanın yoludur.

Tarama, deponun kendi git dizinini ve ortak dizinini kapsar; bağlı bir worktree' nin kilitleri de bulunur. Alt modüller atlanır — onlar başka bir depoya aittir ve o depoyu açarak temizlenir.

Geri al / yinele

Çoğu işlem bir geri alma yığınına kayıt ekler; böylece ⌘Z, git'in izin verdiği yerlerde sonuncusunu geri alır.

Ayrıca bakınız: O zamandan beri ne değişti · Stash'ler