Tümleşik terminal

Gerçek bir PTY (xterm + node-pty), komut çalıştırıcı değil. Sizin kabuğunuz, sizin komut satırınız, sizin takma adlarınız.

• Her depo için birden çok sekme; her biri o deponun klasöründe başlar.
• Terminali grafiğin altına ya da bir sağ sütun olarak yerleştirin; panel boyutunu hatırlar.
• Terminalin görünürlüğü depo bazındadır: hiç terminal açılmamış bir sekmeye geçtiğinizde kapalı kalır.
• Sekmeler, içlerinde çalışan şeye göre kendilerini adlandırır.
• Terminal listesini katlamak onu bir raya indirger: terminal başına bir simge (bölünmüş terminaller küçük bir panel haritası gösterir), geçiş yapmak için tıklayın, olağan yeniden adlandır/böl/sonlandır menüsü için sağ tıklayın.
• Listede bir terminali diğerinin üzerine sürükleyin — bölünmüş bir grupta birleşirler. Her terminal adını bir bölme olarak korur; birleşen grup yeni bir numaralı ad alır.

PATH'iniz

Kabuk, Terminal.app veya iTerm'deki gibi bir oturum açma kabuğu (login shell) olarak başlar; yani ~/.zprofile, ~/.zlogin ve ~/.bash_profile çalışır. Bu önemli, çünkü sürüm yöneticileri ve brew shellenv kendilerini genellikle oraya yazar — terminalinizde çalışan fvm, nvm veya pyenv gibi bir araç burada da çalışır.

Gitcito ayrıca açılışta oturum açma kabuğunuza gerçek PATH değerini sorar ve başlattığı her şeye karıştırır; çünkü Dock'tan açılan bir arayüz uygulaması neredeyse hiçbir şey devralmaz. Bir komut yine de bulunamıyorsa, onun yalnızca etkileşimli bir kabuğun değil, oturum açma kabuğunun PATH'inde olduğundan emin olun.

Burada çalıştırdığınız hiçbir şey Gitcito'nun kendi kilitleme mekanizmasına görünmez; dolayısıyla elle yazılmış uzun bir git rebase ile arayüzdeki bir tıklama yine de çakışabilir — terminal bir şeyi değiştirdiğinde uygulama durumunu diskten tazeler.

Ayrıca bakınız: Çalıştır ve hata ayıkla · Hook'lar