Wiki repozytorium

Wskaż mu repozytorium, a napisze krótkie wiki wyjaśniające bazę kodu.

Karta repozytorium

• Rozbicie na języki według bajtów.
• Stos technologiczny — frameworki pokazane jako plakietki (Next, Angular, Electron, Tailwind, Django…).
• Zależności czytane prosto z twoich manifestów (package.json, Cargo.toml, go.mod, pyproject.toml, pubspec.yaml, Gemfile…) i pogrupowane według roli architektonicznej. Rusztowanie — stuby typów, loadery, wtyczki lintera — jest najpierw odfiltrowywane, a pojawić się mogą wyłącznie pakiety, które projekt naprawdę deklaruje.
• Graf zależności modułów, sparsowany ze źródeł (JS/TS, Python, Go, Rust, Dart, Ruby, C/C++, PHP) i rozwiązany względem plików samego repozytorium, więc import pakietu nigdy nie staje się fałszywą krawędzią.

Pisane strony

Gitcito planuje kilka stron na podstawie plików, które repozytorium śledzi — najpierw dokumentacja i manifesty, potem to, co najbardziej się kręci — i pisze każdą stronę z plików, które ona obejmuje.

Każde stwierdzenie cytuje plik, z którego wyszło, a twierdzenie, którego żaden plik nie potwierdza, zostaje odrzucone, a nie opublikowane. Strony są pisane równolegle i zapisywane za jednym zamachem, więc nieudany przebieg nigdy nie zastępuje dobrego wiki. Aplikacja mówi ci, gdy wiki zostało napisane na starszym commicie.

Eksport

Eksportuj do docs/ zapisuje całość do docs/wiki/ jako powiązany Markdown — więc da się to zacommitować, zrecenzować w PR-ze i przeczytać na twoim hostingu.

Pliki wyglądające na sekrety nigdy nie są wysyłane.

Zobacz też: Funkcje AI