Diffy i podglądy
Czytanie diffa
| Przełącznik | Co robi |
|---|---|
| Ujednolicony ↔ dzielony | Obok siebie, gdy chcesz porównywać; jeden pod drugim, gdy chcesz czytać |
| Na poziomie słów | Podświetla tylko zmienione tokeny wewnątrz edytowanej linii — na czerwono w starej, na zielono w nowej |
| Ignoruj białe znaki | Ukrywa zmiany wcięć, żeby na wierzch wypłynęła prawdziwa zmiana |
| Zawijanie (tylko widok podzielony) | Zawija długie wiersze w ich kolumnie zamiast je przewijać |
| Powiązane (podzielony, bez zawijania) | Przewija obie połowy razem, w pionie i w poziomie — wyłączone, każda kolumna osobno |
| ⌘F | Szukaj wewnątrz diffa, z przechodzeniem do następnego/poprzedniego |
Zawijanie jest domyślnie wyłączone: jeden wiersz zajmuje jeden rząd, więc obie strony pozostają porównywalne rząd po rzędzie, a każda połowa przewija się w poziomie własnym paskiem. Włącz je, gdy wolisz przeczytać długi wiersz, niż go gonić — kosztem tego, że wiersz zawinięty na trzy rzędy nie stoi już naprzeciw swojego odpowiednika. Każdy przełącznik pamięta swój stan między plikami i sesjami.
Bez zawijania obie połowy przewijają się domyślnie powiązane — w pionie, co trzyma wiersze naprzeciw siebie, i w poziomie, więc kolumna 90 po lewej stoi nad kolumną 90 po prawej. Rozłącz je, gdy strony się rozjechały — blok z wcięciem naprzeciw bloku bez wcięcia, zmiana nazwy, która przesunęła każdy wiersz — albo gdy chcesz porównać dwa odległe fragmenty tego samego pliku, i zaparkuj każdą połowę tam, gdzie jest jej treść.
Nad każdym diffem siedzi podsumowanie semantyczne — co się zmieniło, symbol po symbolu, zamiast linia po linii.
Diffy obrazów
Zmienione obrazy dostają prawdziwe porównanie: obok siebie albo z uchwytem, który przeciągasz między „przed" a „po".
Pasek zmian i minimapa
Widok pliku dla pliku z drzewa roboczego — w staging lub nie, śledzonego albo zupełnie nowego — ma kolorowy pasek obok każdej linii zmienionej od HEAD (lub indeksu, dla plików w staging): zielony dla dodania, niebieski dla modyfikacji, mały czerwony klin tam, gdzie linie usunięto bez zastąpienia. Kliknij pasek, aby zobaczyć tę zmianę bez opuszczania pliku — okienko pokazuje usunięte i dodane linie, z przyciskami dalej/wstecz do przejścia przez wszystkie zmiany w pliku.
Minimapa, domyślnie wyłączona, dodaje pomniejszony podgląd całego pliku przy prawej krawędzi — kliknij lub przeciągnij, aby po nim przeskakiwać, tak jak robiłby to pasek przewijania, gdyby dodatkowo pokazywał kształt pliku. Oba ustawienia są lokalne dla urządzenia, w Ustawienia → Ogólne → Podgląd pliku.
Żadne z nich nie czyta historii: przełącz się na Diff, Blame albo starszy commit, a pasek zniknie — te widoki już pokazują każdą zmianę bezpośrednio.
Podgląd czegokolwiek
Tryb Podgląd renderuje plik zamiast pokazywać jego źródło: Markdown, Word
(.docx), Excel (.xlsx), PDF, wideo, audio, obrazy — a dla całej reszty kod
z podświetlaniem składni.
Listy właściwości Apple
Info.plist i *.entitlements to XML, a XML nie jest tym, co ktokolwiek chce
czytać. Podgląd pokazuje zamiast tego zarys klucz/wartość — postać, którą
pokazuje sam edytor plist w Xcode — z zachowanym zagnieżdżeniem i typem każdej
wartości obok.
Dwa ograniczenia. Binarny plist (bplist00) jest rozpoznawany i nazywany, a
nie dekodowany — przepuść go przez plutil -convert xml1, jeśli chcesz go tutaj,
choć binarny plist w repozytorium to zwykle artefakt budowania, którego nie
powinno tam być. A wartości <data> pokazują się jako liczba bajtów zamiast
base64: blob nic ci nie mówi, a profil provisioningu wyrenderowany w panelu,
który być może udostępniasz, mówi wszystkim innym zdecydowanie za dużo.
Projekty Xcode
project.pbxproj to jeden płaski słownik obiektów wskazujących na siebie
nawzajem przez identyfikatory, więc czytanie go po kolei prawie nic nie mówi o
projekcie. Podgląd przechodzi po tych odwołaniach i odtwarza trzy rzeczy, po
które przyszedłeś: cele wraz z ich fazami budowania, drzewo grup tak, jak
rysuje je nawigator Xcode, oraz ustawienia budowania dla każdej konfiguracji.
To czytnik, nie edytor — nic z tego nie zapisuje do projektu. Co się dzieje, gdy dwie gałęzie edytują ten sam, opisuje rozwiązywanie konfliktów.
Bardzo duże pliki
Podglądy i widok pliku wczytują plik w całości do pamięci, więc oba odmawiają otwarcia plików powyżej limitu rozmiaru (32 MB dla podglądów, 16 MB dla tekstu) i zamiast tego pokazują, jak duży jest plik. Wczytaj mimo to znosi limit dla tego jednego pliku — nic nie jest niedostępne, duże wczytania są po prostu dobrowolne. Pliki i diffy powyżej kilku tysięcy wierszy nadal renderują się w całości, ale wiersze przewinięte poza widok nie są już układane ani malowane, więc gigantyczny diff lockfile'a przestaje kosztować pamięć całego laptopa.
Zakładka Pliki
Zakładka Pliki w lewym panelu przegląda samo drzewo robocze, z plakietkami statusu na katalogach (dodane / zmodyfikowane / usunięte), które agregują to, co siedzi w środku.
Zobacz też: Diff semantyczny · Przechowalnia