De opdrachtregel

Vanuit een terminal stel je twee soorten vragen, en gitcito beantwoordt ze allebei.

De eerste is “laat me dit zien” — je zit in een kloon, er moet iets bekeken worden, en de app is de juiste plek om ernaar te kijken. Zulke aanroepen openen een venster, zo dicht mogelijk bij waar je naar vroeg.

De tweede is “zeg het nu” — een hook, een CI-taak, of jijzelf, midden in een pipe, die een antwoord en een exitcode wil in plaats van een venster. Die starten de app nooit: ze schrijven naar stdout en gaan uit de weg.

gitcito .                        # open deze map
gitcito blame src/api.ts -l 84   # …bij de blame van die regel
gitcito doctor                   # geen venster: controleert de repo, exit 1 bij falen

Installeren

Opdrachtenpalet (⌘K) → Installeer het 'gitcito'-commando in PATH. Op macOS wordt een kleine shim gelinkt in /usr/local/bin of /opt/homebrew/bin, en worden beheerdersrechten alleen gevraagd als geen van beide voor jou schrijfbaar is. Op Linux gaat hij naar ~/.local/bin, waarvoor helemaal geen rechten nodig zijn. Hetzelfde commando verwijdert hem weer. Windows wordt nog niet ondersteund.

Daarna, desgewenst:

gitcito completions zsh >> ~/.zshrc     # of bash, of fish

Dingen openen

gitcito help verbs toont de volledige lijst. Drie opties gelden voor allemaal: -n <naam> zet de weergegeven tabbladnaam, -g <groep> plaatst het in een groepstabblad (dat zo nodig ontstaat), en -l <n> kiest een regel.

Gitcito draait als enkele instantie: gitcito uitvoeren terwijl de app open staat, geeft het verzoek door aan dat venster in plaats van een tweede kopie te starten. Een pad dat al open is — als tabblad of binnen een groep — krijgt focus, geen duplicaat. Een map die nog geen repository is, opent alsnog en biedt “repository hier initialiseren” aan.

Antwoorden in de terminal

Deze printen en stoppen. Er opent geen venster, en de app hoeft niet eens te draaien.

gitcito status

Branch, tracking, voor/achter, werkkopie, stashes en — als de repository er een meelevert — de pushchecklist uit .gitcito.json. Exit 1 wanneer de werkkopie conflicten heeft, dus gitcito status || echo geblokkeerd werkt.

gitcito doctor [--fix]

Voert dezelfde controles uit als het paneel voor repositoryconfiguratie: de Node-versie, submodules, LFS, core.hooksPath, vereiste bestanden. Exit 1 als een controle faalt, en dat is het hele punt — de regels die een repository verklaart zijn weinig waard als alleen degene met de interface open ze ooit ziet:

- run: gitcito doctor          # in CI, vóór alles wat duur is

--fix past de reparaties toe die de dokter kent (submodules initialiseren, lfs pull, core.hooksPath zetten, een bestand vanuit zijn voorbeeld kopiëren) en controleert opnieuw. Hij voert nooit een commando uit dat de configuratie aanleverde — de verzameling reparaties is gesloten.

Waarschuwingen laten de run niet falen. Een waarschuwing betekent dat de dokter iets niet kon vaststellen, niet dat er iets mis is, en builds daarop laten falen zou het bestand te duur maken om in te voeren.

gitcito commit-check [bestand]

Controleert een commitbericht. Zonder argument leest het .git/COMMIT_EDITMSG; -m "…" controleert een tekst. Het weet wat de repository verklaarde: een onbekende scope is een fout wanneer .gitcito.json scopes opsomt, en louter stijladvies wanneer niet. Hang het in een hook:

# .husky/commit-msg
gitcito commit-check "$1"

gitcito config init | show | check

init leest de repository en stelt een .gitcito.json voor op basis van wat er al is — .nvmrc, .gitmodules, een .env.example zonder .env, de commit-scopes die de geschiedenis gebruikt. --dry-run print in plaats van te schrijven. show toont het huidige bestand; check valideert het en somt elk veld op dat zou wegvallen.

gitcito repos [filter]

Elke repository die Gitcito kent — open tabbladen eerst, dan de recente — met de groep. --paths print kale paden, één per regel, om te scripten:

cd "$(gitcito repos --paths api | head -1)"

Gitcito als editor van git

gitcito editor install

zet core.editor en sequence.editor op gitcito --wait. Vanaf dan openen git commit (zonder -m), git commit --amend, git tag -a en git rebase -i hun bestand in Gitcito in plaats van vim, met een tellertje en dezelfde hints over het commitbericht als de composer toont.

Het woord dat telt is wacht: git hangt aan dat dialoogvenster. Dus

• Opslaan en doorgaan schrijft het bestand terug en git gaat verder.
• Annuleren schrijft een leeg bestand, wat git leest als afbreken.
• Het venster op een andere manier sluiten — Escape, de achtergrond, Gitcito afsluiten — telt als Annuleren. Een terminal die eeuwig wacht zou veel erger zijn dan een bericht dat je opnieuw moet typen.

Voeg --local toe om het tot één repository te beperken, en draai het terug met gitcito editor uninstall.

Wat het niet doet

• Geen enkel terminalwerkwoord wijzigt de repository. doctor --fix is de enige uitzondering, en zijn reparaties zijn een vaste lijst die geen configuratiebestand kan uitbreiden.
• repos leest alleen. De draaiende app bezit haar instellingenbestand; de CLI leest het en schrijft het nooit.
• Een werkwoord dat de geïnstalleerde app niet kent, wordt genegeerd, niet geweigerd — een nieuwere shim opent bij een oudere app alsnog de repository.
• Windows heeft nog geen shim. De werkwoorden zijn allemaal geïmplementeerd; alleen het installatiepad ontbreekt.

Zie ook: Werkruimtes, tabbladen en groepen · Repositoryconfiguratie · Committen