Repositories

Mission control beantwoordt "welke van mijn open repositories heeft mij nodig?". Het kent alleen de tabbladen van de actieve workspace. Repositories beantwoordt een andere vraag: waar is die repo, en is hij überhaupt ergens open? Het dekt alles wat Gitcito ooit heeft gezien. Elke workspace, elk tabblad, en wat het vindt door mappen te scannen die jij aanwijst.

De secties

Een repository kan in meer dan één sectie staan. Met opzet: elke sectie is een volledig antwoord op haar eigen vraag, geen plakje van één lijst.

De balk boven de lijst is één strook: Alles inklappen en Alles uitklappen, dan een zoekveld dat de rest van de breedte neemt, dan de schakelaar voor het WIP-overzicht.

Zoeken filtert rijen in alle secties tegelijk, en verbergt de secties die niets raken zodat de resultaten niet onder een kolom lege koppen begraven raken. Het raakt de naam van een repository, het alias, de eigenaar of elk deel van het pad. Als nergens iets past, zegt de pagina dat in plaats van leeg te worden.

Met het vak leeg wordt elke sectie getoond, ook als die niets bevat: "Favorieten 0" vertelt je dat de sectie bestaat en leeg is, en dat is het waard om te weten. Dat is pas ruis als je al zoekt.

Sectiekleuren

Secties komen al gekleurd binnen. Elke kop krijgt een eigen tint uit het standaardpalet, inclusief een nieuwe workspace op het moment dat die verschijnt. Het gaat om oriëntatie, niet om versiering: met een workspace-sectie per project en vijf ingebouwde secties erboven zegt een lange lijst op een gegeven moment niet meer waar je bent, en een tint maakt een kop herkenbaar voordat je hem hebt gelezen.

Om er een te wijzigen, gebruik je het ⋮ op de kop: Kleur wijzigen… opent dezelfde kleurkiezer als voor groepstabbladen en mappen, tien vaste stalen plus een vrije hex-waarde. Kleur herstellen verschijnt zodra je een sectie hebt overschreven, en zet hem terug op de toegewezen standaard.

Drie dingen die je wilt weten:

• De toewijzing is stabiel, niet willekeurig. Dezelfde secties krijgen bij elke start dezelfde kleuren, en een workspace toevoegen kleurt de secties erboven nooit om. Alleen de kleuren die jij wijzigt worden bewaard.
• De kleur is lokaal op deze pagina. Hier de sectie van een workspace kleuren zegt niets over die workspace elders in Gitcito. De tabkleur is een aparte instelling.
• De kleur wordt afgemengd tot een laag percentage van het vlak in plaats van op volle sterkte, zodat een verzadigde keuze in lichte en donkere thema's een leesbare achtergrond blijft. Een heel bleke kleur oogt daardoor bijna neutraal.

Bij meer dan tien secties herhaalt het palet zich, dus twee koppen kunnen dezelfde tint delen.

Wat een repository bekend maakt

Er staat hier een rij zodra Gitcito hem ooit heeft geopend, of hem heeft gevonden onder een scanmap. Niets wordt geïndexeerd alleen omdat het ergens op schijf bestaat waar je Gitcito nooit over hebt verteld.

Deze pagina openen indexeert ook wat je nu in een tabblad open hebt, zo krijgen repositories die bij het opstarten worden hersteld een rij zonder dat je ze opnieuw hoeft te openen. Het dekt alleen open tabbladen, en het gebeurt bij het eerste bezoek van elke sessie, niet één keer voor altijd. Een repository die je Forget blijft vergeten, tenzij je hem opnieuw opent.

Scanmappen stel je in bij Instellingen:

• Diepte is hoeveel mapniveaus de scan onder de wortel afdaalt (standaard 3, maximum 10).
• Scannen stopt bij een repository. Een meegeleverde checkout of een submodule in een repo wordt niet als eigen rij geïndexeerd.
• Het gaat nooit puntmappen in, en slaat node_modules en vergelijkbare dependency-mappen over.
• Het leest alleen mapnamen: een .git-map vinden is wat iets hier tot repository maakt. Naam, eigenaar en branch komen uit bestanden in .git (HEAD, de config), nooit door git te draaien.

Rijen

Rijen liggen in kolommen: ster, naam (houdt rekening met het alias als je het hebt hernoemd), eigenaar (uit de URL van de origin-remote), branch-chip, WIP-overzicht en acties. De kolommen gelden voor de hele pagina, niet per sectie, zodat een naam in de laatste sectie onder een naam in de eerste staat en de lijst als tabel leest, niet als stapel.

De acties aan het eind staan in rust zichtbaar, ze verschijnen niet pas bij hover: openen in een tabblad, en een ⋮ dat hetzelfde contextmenu van de repository opent als een rechtermuisklik. Dat is het menu dat overal in Gitcito geldt, hier uitgebreid met twee items die alleen deze pagina heeft:

Een repository waarvan de map niet meer bestaat toont als ontbreekt, met Locate… en Forget inline in plaats van de gewone rij-acties.

De ster is een favorietenschakelaar, geen meerkeuzevakje. Batchwerk loopt hier per sectie, niet per selectie. Zie hieronder.

Een mappenboom in workspaces veranderen

Je code-map codeert de groepering die je wilt al. Als ~/Code client-a, client-b en personal bevat, zijn dat contexten waartussen je wisselt, en een workspace is precies dat, met een eigen tabstrook.

Scanmap toevoegen… biedt aan ze te bouwen. Nadat de scan heeft geïndexeerd, somt een dialoog de mappen direct in degene die je koos, met hoeveel repositories elk houdt. Vink aan wat je wilt. Elke wordt een workspace met één tabblad per repository.

Een repository wordt onder de eerste map onder de wortel gezet, hoe diep die ook zit: ~/Code/client-a/nested/app gaat naar client-a. Mappen zonder repositories worden niet aangeboden.

Er wordt niets aangemaakt tot je bevestigt, en annuleren laat de indexering van de scan staan. De repositories zijn hoe dan ook bekend, en dat deed deze knop al eerder.

Later opnieuw scannen

Veilig te herhalen. Een tweede scan voegt toe en verwijdert nooit:

• Nieuwe repositories worden aan de bijbehorende workspace gehangen.
• Repositories die je zelf verplaatste, hernoemde of weghaalde blijven zoals je ze achterliet.
• Een workspace die je hernoemde wordt nog herkend. Gitcito onthoudt de map waar hij vandaan kwam, dus hij voegt samen in plaats van een duplicaat te maken.
• Een van schijf verwijderde repository houdt zijn tabblad en toont als ontbrekend.

Gegenereerde workspaces zijn gewone. Hernoem, herschik, herkleur of verwijder ze als elke andere. Niets aan hen blijft bijzonder.

Alles sluiten wat open is

De kop Open repositories draagt een sluitknop. Repository sluiten als er één open is, Alle tabbladen sluiten als er meerdere open zijn. Hij is uitgeschakeld als er niets open is.

Hij sluit de tabbladen die repositories houden en laat paginatabbladen met rust, zodat de pagina Repositories waarop je staat zichzelf niet sluit. Niets op schijf wordt aangeraakt, en er wordt niets gecommit, gestasht of weggegooid. Een tabblad is alleen een weergave.

Meerdere sluiten vraagt eerst, en zegt hoeveel. Eentje sluiten niet: dat is een goedkope fout, ongedaan met de gewone sneltoets om het gesloten tabblad weer te openen. De gesloten tabbladen gaan op dezelfde stapel van tien die een enkele close gebruikt, en openen opnieuw in de volgorde waarin ze in de strook zaten. Meer dan tien tegelijk kunnen niet allemaal terug.

Een hele sectie fetchen en pullen

Elke sectiekop draagt een fetch-knop en een gesplitste pull-knop. Ze werken op elke repository in die sectie, en slaan over waarvan de map ontbreekt. De repositories hoeven niet open te zijn. Een sectie met repo's die je deze sessie nooit hebt geopend werkt hetzelfde.

Beide lopen na elkaar, niet parallel, zodat een sectie van veertig repositories niet veertig git-processen tegelijk start. De statusbalk toont welke repository wordt bewerkt en hoe ver de run is, en de hele batch eindigt met één toast, niet één per repository. Als sommige mislukken, zegt de toast hoeveel lukten en hoeveel niet. De run stopt niet bij de eerste mislukking.

Het pijltje naast pull kiest wat pullen betekent:

Die keuze is één globale voorkeur, geen per-sectie: het beschrijft hoe jij pullt, en het vanuit het pijltje van één sectie zetten verandert het overal. Elke multi-repository-pull houdt zich eraan. De sectieknoppen hier, fetch/pull op een groepstabblad en de bulk-pull van mission control. Een enkele repository pullen vanaf de werkbalk blijft onaangetast, omdat dat menu je al vraagt welke soort pull je wilt.

De actiebalk

Map openen…, Klonen… en Scanmap toevoegen…. Drie manieren om een repository in het register van Gitcito te brengen, vanaf dezelfde pagina waarop je er een zoekt die er al is.

WIP-overzicht

Een optioneel vinkje. Aan, en elke uitgeklapte rij draait een echt git status en toont ongecommit werk en sync-status. Uit, en rijen kosten niets buiten het lezen van bestanden in .git.

Het is expres optioneel: een overzicht kost grofweg vijf git-processen per repository, in batches van acht, zodat een groot register de UI niet laat stilvallen. Aanzetten is een bewuste "kijk alles na wat ik nu zie", geen staande kostenpost.

Grenzen

• Niets op deze pagina ververst op een timer. Open de pagina opnieuw, of zet het WIP-overzicht uit en weer aan, om de huidige staat te zien.
• Het WIP-overzicht dekt alleen uitgeklapte secties. Een ingeklapte sectie toont helemaal geen status, vinkje of niet.
• Een repository is pas bekend als je hem hebt geopend, of een map hebt gescand die hem bevat. Van hieruit kun je het bestandssysteem niet doorzoeken.
• Workspaces bouwen kun je niet in één stap ongedaan maken. De dialoog annuleren maakt niets, maar een plan dat je bevestigde en daarna betreurt, haal je terug door de workspaces met de hand te verwijderen.
• Slechts één niveau diep. Mappen onder het eerste niveau worden plat in de tabstrook van de workspace gelegd. client-a/nested/app wordt een tabblad in client-a, geen map erin.
• "Nu scannen" in Instellingen biedt dit niet. Het scant elke geconfigureerde wortel in één keer, waar een dialoog per map geen zin heeft, en indexeert alleen.
• Alles sluiten opent tabbladen één voor één opnieuw, tot tien. Meer dan tien repositories in één keer sluiten betekent dat de oudste niet van de stapel terugkomen, hoewel ze allemaal nog in Recente staan.
• Pull filtert niet op wat achterloopt. Het pullt elke repository in de sectie, omdat weten welke achterlopen eerst een fetch zou betekenen. Een actuele repository pullen is een no-op, dat kost tijd, geen veiligheid.
• Een sectie-fetch of -pull kun je niet van de undo-stapel halen. Fetch verandert niets dat je al had. Een pull die merget of rebased, draai je per repository terug uit de eigen geschiedenis van die repository, niet vanaf hier.
• Sectiekleuren zijn cosmetisch. Ze filteren, sorteren, groeperen of synchroniseren nergens, en een kleur op de sectie van een workspace is niet de kleur van die workspace.
• Forget haalt het item uit de lijst, nooit van schijf. Als de map er nog is, brengt dezelfde wortel scannen (of hem opnieuw openen) hem meteen terug.

Zie ook: Mission control · Workspaces, tabbladen & groepen