Taken
De helft van de notities die je tijdens het programmeren maakt is één regel lang en leeft één middag: die variabele hernoemen vóór de PR, het fixture-pad klopt niet, vragen naar de retry-limiet. Een issue tracker is daarvoor te zwaar, een kladbestand belandt per ongeluk in een commit, en een geeltje bestaat niet meer zodra je van repository wisselt.
Taken zijn die lijst, vastgemaakt aan de repository waar je in staat.
Waar ze staan
Nergens in je repository. Een taak wordt bewaard bij de instellingen van Gitcito zelf, met het pad van de repository als sleutel. Dat heeft drie gevolgen die het weten waard zijn:
- Er wordt niets gecommit. Er verschijnt geen bestand in
git status, dus een taak kan nooit meeliften in een commit of een diff. - Niemand anders ziet hem. Dit is een briefje aan jezelf, geen gedeelde backlog. Hoort een taak bij het team, dan hoort hij in een issue.
- Hij volgt de map, niet de branch. Open dezelfde kloon in twee tabbladen en je ziet één lijst. Kloon het project nog eens ergens anders op schijf en je krijgt een tweede, aparte lijst.
De branch waar je op stond toen je hem schreef, wordt bewaard als context en staat in het detail. Het is een herinnering aan waar je was, geen filter: taken verdwijnen niet als je iets anders uitcheckt.
Er een schrijven
Open de lijst — de ↗-knop in de kop van de sectie Taken, de chip in de statusbalk, of Taken in het commandopalet —, typ de regel en druk op Enter. De sectie in de zijbalk blijft een lijst om te lezen en af te vinken; schrijven gebeurt op één plek.
De volgorde is voor je gemaakt: eerst wat openstaat — hoge prioriteit boven normale, normale boven lage — en binnen een prioriteit het oudste eerst, want wat het langst genegeerd is, verdient het om gezien te worden. Afgeronde taken zakken naar onderen, het laatst afgevinkte bovenaan, zodat een misklik met één zet ongedaan is.
Ze in jouw volgorde zetten
De standaardsortering heeft een mening en zit er soms naast: de drie dingen die je vanmiddag echt gaat doen zijn niet per se de drie luidste. Sleep een rij aan het greepje, of druk op de ▲/▼-knoppen ervan — Alt met de pijltjestoetsen doet hetzelfde vanaf het toetsenbord — en de lijst houdt de volgorde die jij geeft.
De eerste sleep zet Handmatige volgorde voor je aan; vink het uit in de filterrij om de lijst terug te geven aan de prioriteitssortering, die precies zo onthouden wordt als hij was. Twee grenzen die het waard zijn om te kennen:
- Alleen open taken bewegen. Afgeronde blijven in hun stapel eronder, de laatst afgevinkte bovenaan, in welke modus dan ook.
- Herschikken stapt opzij zolang er tekst in het filterveld staat, want een rij die langs buren schuift die je niet ziet, landt ergens waar je haar niet verwachtte.
De prioriteit blijft zichtbaar, als signaalbalkjes naast elke rij — één balkje voor laag, drie voor hoog — en stuurt nog steeds de gele chip in de statusbalk.
Ze zien zonder te kijken
| Markering | Waar | Betekent |
|---|---|---|
| Chip ☑ 3 | Statusbalk, links van de branchnaam | Hoeveel er open staan; geel als er een hoge prioriteit tussen zit |
| Teller | De kop van de sectie in de zijbalk | Hetzelfde getal, naast de lijst zelf |
Beide verdwijnen bij nul. Een permanente “0 taken” is meubilair, en meubilair is precies wat mensen niet meer zien.
Het detail
Klik op een taak — in de zijbalk, op de chip in de statusbalk, of via Taken in het commandopalet — om de volledige lijst met detailpaneel te openen.
| Veld | Waarvoor het is |
|---|---|
| Titel | De ene regel. Wordt ter plekke bewerkt; er is geen opslaanknop. |
| Notities | Alles wat niet in de titel paste: waarom het telt, welke bestanden, wanneer het klaar is. |
| Prioriteit | Laag, normaal of hoog. Stuurt de sortering en de kleur van de chip. |
| Aangemaakt / Voltooid | Wanneer je hem schreef en wanneer je hem afvinkte. |
| Genoteerd op | De branch die op dat moment uitgecheckt was. |
Dezelfde weergave heeft het filterveld, de schakelaar Voltooide tonen en Voltooide wissen, die afgevinkte taken definitief verwijdert en vooraf vraagt.
Die schakelaar is dezelfde als Instellingen → Weergave → Voltooide taken verbergen: zet je hem uit, dan verdwijnen afgevinkte taken uit deze lijst én uit het zijbalkonderdeel. Er wordt niets verwijderd en de tellingen nemen ze nog steeds mee. Verbergen is de standaard, dus je ziet in het begin alleen de openstaande taken.
Wat het bewust niet doet
- Geen deadlines, geen herinneringen, geen meldingen. Een takenlijst die zeurt is een agenda; deze wacht tot je kijkt.
- Geen synchronisatie en geen delen. Hij verlaat je machine niet en zit niet in een workspace-export.
- Geen koppeling met issues of commits. Verdient een notitie zoveel structuur, dan is hij deze lijst ontgroeid — open een issue.
- Verwijderen is definitief. Er is geen ongedaan-maken voor een verwijderde taak, want git had hem nooit vastgelegd.
Zie ook: Instellingen per repository · Mission control